Empires of the Dragons

Zombies & draken

Nadat we met de summoning orb terug waren in het dorp zijn we gelijk naar die gestoorde mayor gegaan (Note: het zou mij niets verbazen als hij van mannen houdt, bah). Hij vond de orb leuk om te zien maar het leek alsof zijn gedachten ergens anders waren. Terwijl we een poging deden om er achter te komen wat we vervolgens moesten doen probeerde die idiote Cleric te versieren met onsubtiele trucjes, iets met een houten stoel in zijn broek, het boeide mij niet echt. Godzijdank negeerde de mayor hem en vertelde hij dat we de volgende dag het bos in moesten om twee helden te vinden. Vervolgens zijn we opgesplitst, Ulvein is gaan mediteren en Amárens (of hoe je het dan ook maar schrijft) is haar boog gaan poetsen of iets dergelijks. Ik ben met Random Asian Girl en de Cleric, Oscar die het nog niet waard is om een prijs naar hem vernoemd te krijgen, naar de drinking lodge gegaan om bier te drinken. Vanaf daar wordt mijn geheugen wat vaag, ik weet niet zeker of RAG het langer heeft volgehouden dan ik maar ik weet nog wel dat die Cleric te laf was om mee te doen. Ook wist RAG men te vermaken door bier te drinken zonder zijn handen te gebruiken maar dit heeft niet geholpen tegen de alcohol.

De volgende ochtend werd ik wakker en kwamen we bijeen om de helden in het bos te gaan zoeken, RAG leek wat last te hebben van hoofdpijn van de vorige avond. We zijn het bos in gelopen om de hut te zoeken waar de helden vermoedelijk waren. We liepen rustig via een pad door het bos toen we ineens geschreeuw hoorden, niet veel later kwam er een groep van vijf zombies die ons pad kruisten. Toen we bezig waren die ondoden een kop kleiner te maken kwam er uit het bos een of andere koe van minstens twee meter hoog aan rennen. Ze heeft ons geholpen met het afslachten van de vijf zombies en een ondode hond die ook nog uit het bos kwam rennen, waarschijnlijk werd hij aangetrokken door de stank die de koe had. Na het afslachten van de ondoden werd ons bekend dat de koe eigenlijk een Minotour is met de naam Naora. Ze leek goed de aanvallen van zich af te kunnen schudden wat mij buiten gevaar hield. Ik was het er mee eens om haar mee te laten gaan met de groep.

De koe wist ons naar de lodge van de helden te leidden waar we zagen dat ze maar een paar uur geleden vertrokken waren. Ineens zagen wij een schaduw over vliegen en landde er een draak voor ons. Later werd mij verteld dat dit een young white dragon was. De draak hadden wij op afstand kunnen houden door het iets waardevols te geven zoals de orb of iets van vlees. Achteraf hadden wij de orb moeten geven of die incompetente cleric aan de draak moeten voeren maar achteraf is altijd makkelijk lullen. Het gevecht duurde lang en Ulvain was bijna dood omdat die incompetente cleric die Drow niet kon healen. Gelukkig heeft die koe Ulvain nog weten te redden. Vervolgens was de koe laf genoeg om weg te rennen toen zij ook dreigde neer te gaan. Zelf belande ik ook een aantal keren in die situatie maar ik zou nooit vluchten! Gelukkig is die koe nog wel weer terug gekomen om verder te vechten anders had ik het samen met Amárens moeten afmaken.

De draak was eindelijk bijna dood toen er opeens geluiden vanuit het bos kwamen. Ineens kwamen, wat later de twee helden bleken te zijn, schimmen uit het bos die ons neer sloegen. Toen ik weer bij kwam bleek dat ze de draak wilden healen wat op het moment een slecht idee bleek. Toen de draak uit levensgevaar was maar nog wel bewusteloos spraken we met de twee vrouwelijke helden. De naam van de een was Kyra maar de naam van de ander is mij ontglipt (Elle). Ze vertelden ons dat de draak zijn geheugen moest worden gewist omdat we anders nog meer en sterkere draken tegenover ons zouden krijgen. Ze vertelden ons dat we ons in Underland bevonden en gaven ons een papier met de wetten die hier gelden. Hieruit bleek dat Underland een police state is onder leiding van de Dragonborn Police (DBP). Hierna kregen we te horen dat we verklaard waren tot outlaws wat mij geen moer kon schelen aangezien ik dat mijn hele leven al ben. Nadat ze ons voorzien hadden met deze informatie beloofden ze ons de dag voor de aanval in Crowhaven te zijn. De rest van de nacht zijn we gaan rusten met uitzondering van Ulvain en RAG. Zij moesten helpen het geheugen van de draak te wissen.

De volgende dag hebben we de draak laten gaan, ons werd verteld dat de draak zich precies 24 uur niets meer kon herinneren. Het zou hem alleen vreemd lijken dat hij ineens wakker werd op de grond terwijl hij alleen nog maar weet dat hij rond vloog. Voordat we vertrokken door een portaal wat alleen de helden en de, afwezige, magiër van Crowhaven kunnen activeren vertelden ze ons een deel van de geschiedenis van Underland. Er zou tussen de koningen die over bepaalde gebieden heersten een grootschalige oorlog zijn uitgebroken. Ook magiërs werden tijdens deze oorlog ingezet, zelfs de ancient mages met hun ancient magic. Door deze overdosis aan magie is de ruler of all dragons gestorven. Hier waren de andere draken niet heel blij mee, wat in mijn ogen wel te verwachten viel. Ze hebben dus ook hard terug geslagen, alle koningen zijn gedood samen met veel magiër en soldaten. Toen volgde het moment dat Underland omgedoopt werd tot police state. Kyra en (Elle) de andere held wiens naam ik nog steeds niet kan herinneren vertelden ons ook over een legende die ook wel als kinderverhaal gebruikt werd. De draken zouden heersen vanuit een land wat hoog boven Underland zou zweven en door de wolken niet zichtbaar zou zijn. Dit is natuurlijk een belachelijk verhaal wat onmogelijk waar kan zijn.

Na deze korte geschiedenisles zijn we door de portal gegaan waardoor we terug waren in Crowhaven. We hebben gelijk de mayor opgezocht om hem te vertellen over de versterking die zou komen. Vervolgens zijn we gaan rusten. Straks is er weer een groot feest en morgen gaan we op zoek naar onderdelen om de trebuchet te repareren.

View
Aankomst

Logboek, geschreven door Ulvein Sa’arqess

De eerste dag,
Het schip waar ik op voer lag gebroken naast me op het strand toen ik wakker werd. Ik zag dat er met mij nog anderen aangespoeld zijn. Ik heb ze allemaal wel eens gezien tijdens de bootreis, maar ik ken ze verder niet, ik ben immers niet op reis om vrienden te maken. We zijn nog maar net opgestaan en voordat iemand van ons ook maar kon bepalen wat er nou was gebeurd , werden we al aangevallen door een groep hongerige drakes. Goed begin van de dag… Gedesoriënteerd dat we waren begon het gevecht moeizaam. Ik had niet veel van de anderen verwacht, maar na enige tijd bleken ze toch enigszins capabel te zijn. De ork probeerde meer te doen dan ie aankon en heeft dit bijna met de dood mogen bekopen, de dwaas. Met enige moeite heeft de priester hem nog kunnen redden.

Nadat we de drakes uiteindelijk verslagen hadden, merkten we op dat er in de verte een meisje aangelopen kwam. Hoewel ze nog achterlijker overkwam dan de ork, heeft ze ons nog wel kunnen vertellen waar we beland zijn, namelijk nabij het dorpje Crowhaven, op het zuiden van continent Underland. Hoewel de plaatsnaam voor ons allemaal onbekend was, wist de halfbloed wel dat South Underland afgeraden werd door de meeste overheden en dat de route van ons schip hier helemaal niet bij in de buurt had mogen komen. Na deze korte uitleg besloten we het meisje te volgen naar het dorp, in de hoop daar wat meer te leren.

Eenmaal in het dorp aangekomen besloten we in de lokale kroeg wat meer informatie te zoeken over waar we nu in godensnaam zijn beland. De kroeg was, hoe kan het ook anders, vol met typisch simpel vissersvolk, daar zullen we niks van leren. De barman kwam al een stuk wijzer over, en we besloten daar ons geluk te proberen. Nadat hij op een wat eigenaardige wijze lachte na mijn vraag of er wel vaker buitenlandse schepen langskwamen, bleek al snel dat we niet al te hardop konden praten in het openbaar over zulke schijnbaar gevoelige onderwerpen. We hebben nog wat gegeten, en toen de bar ging sluiten waren we eindelijk even alleen met barman Bob. Het blijkt dus dat de bevolking hier enigszins bang is voor het gezag, en dat het gezag hier niet erg veel opheeft met buitenlanders. Met name elven zijn in het verleden hier flink vervolgd, al is het nu relatief veilig… Als buitenlandse schepen binnen schootsafstand van de kust komen, worden deze aangevallen. Dat verklaard de gaten in de romp van ons schip. Wat ons schip hier in de buurt te zoeken had kon barman Bob ons niet mee helpen, maar hij vertelde ons wel dat strandjutter Bob, die bij de oude vuurtoren woont, ons waarschijnlijk wel meer kan vertellen aangezien hij elk gestrand schip vrij snel plundert. Omdat strandjutters overdag vaak op pad zijn besloten we deze Bob nog even te bezoeken. Onderweg hebben we nog even overnachting geregeld in de herberg en heeft onze eigenzinnige magiër gepoogd de lokale fontein te gebruiken als wensfontein, waarop een straatschoffie het muntje direct uit de fontein jatte. Hierop teleporteerde de magiër recht voor het jochie en liet hem hiermee zo erg schrikken dat hij het geld direct liet vallen en bang wegrende. Na dit amusante oponthoud gingen we verder naar de vuurtoren om strandjutter Bob met een bezoek te vereren.

Het huis bij de vuurtoren zag er geplunderd uit en er waren duidelijke sporen van een gevecht. We liepen door de reeds ingetrapte deur en zagen een grote bende met gebroken tafels en wat oude troep die van ons schip afkomstig leek te zijn. Nadat de magiër de deurklink had opgepakt en de priester zelfs een stoel meenam, besloten we het bloedspoor te volgen. Het spoor leidde ons naar het bos, maar omdat de anderen moe waren en niet goed kunnen zien in het donker besloten we ons terug te trekken voor de nacht. Strandjutter Bob was waarschijnlijk toch al dood. Navraag bij de herbergier heeft ons geleerd dat er een koboldengrot in het bos is, hij heeft het zelfs even voor ons uitgetekend hoe we er kunnen komen. Hier moeten we morgen maar verdergaan met onze zoektocht.

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.